ΔΙΑΤΑΧΘΗΚΕ ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ (!)

Ιστορική ημέρα. Ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Αθηνών διέταξε την διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης για Εσχάτη Προδοσία (ΠΚ 134) κατά της Κυβέρνησης και των «βουλευτών» που ψήφισαν το Μνημόνιο στα πλαίσια της, με ΑΒΜ: ΙΔ 10/19743/15-10-2010 της Εισαγγελίας Αθηνών, μήνυσής μου.

Οι μηνυόμενοι έχουν ήδη κληθεί –σύμφωνα με τον νόμο- να καταθέσουν ανωμοτί ενώπιον του Εισαγγελέα αυτοπρόσωπα, ως ύποπτοι διάπραξης του αιδεχθεστέρου των εγκλημάτων, ήτοι αυτού της ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ, η οποία ως συνεχές έγκλημα χαρακτηρίζεται ως «αυτόφωρο κακούργημα» και διώκεται χωρίς την άδεια της Βουλής (Συντ. 62). Εγώ καταθέτω την 11-01-2011 στην Χαλκίδα.


Αυτή είναι η Εκδίκηση του Λαού. Αυτή είναι η νέα μας Εθνική Εορτή. Η πολιτική κηδεία των Επίορκων άρχισε. Σύντομα και ο Ενταφιασμός των.

Συμπατριώτες: Η Ελλάδα «κυβερνάται» από «υπόπτους για Εσχάτη Προδοσία». Αυτός είναι ο αυστηρός νομικός χαρακτηρισμός και «τίτλος» των μελών της Βουλής στην παρούσα φάση της ποινικής διαδικασίας (*), γεγονός που εγείρει μέγα πολιτικό θέμα νομιμότητας συγκρότησης και λειτουργίας της Βουλής. Η παρέμβαση του Προέδρου της Δημοκρατίας καθίσταται πλέον αναγκαστική και κρίσιμη για την Τιμή της Δημοκρατίας και του Λαού

Έχουμε φθάσει στον πυθμένα της παρακμής και του εκφυλισμού της φυλής μας. Γι αυτό το μόνο που μας αναμένει είναι η Αναγέννηση στα χέρια σας.

Ο αρ. κλήσης μου είναι: ΙΔ 10/19473/ 21-12-2010.

(*) ΚΠΔ 31, 43, ν.3160/2003 (φεκ α` 165/30-06-2003, Εφ.Αθην.1399/1998 Ποιν.Χρον.ΛΗ` 788).

Δημ. Αντωνίου.

Ο ρόλος του Κουρή στον Τύπο, χθες και σήμερα...

Posted by Κωνσταντίνος Απόψεις, Ελλάδα, ΜΜΕ, Ροή Κυριακή, Φεβρουάριος 27, 2011
Ο ύποπτος ρόλος του Contra Channel!
Τι μπορεί να θέλει ο Γιώργος Κουρής πίσω από το... ατρόμητο κανάλι του λαού;

• Γράφει ο Γιάννης Βούρος

Έλληνες Αδέρφια μου!
Εντάξει, είμαι αδικαιολόγητος, αλλά ΜΟΛΙΣ ΧΤΕΣ ανακάλυψα κι εγώ την ... Αμερική, διαπιστώνοντας ότι το περίφημο ΚΟΝΤΡΑ CHANNEL που εκπέμπει εδώ και 5 κοντά μήνες, ανήκει στην ΑΥΡΙΑΝΗ και στον πασίγνωστο Γιώργο Κουρή!!!
Το κανάλι δηλαδή, που έχει χρίσει τον εαυτό του ως αδιάβλητο υπερασπιστή του Λαού και της Ελλάδας, έχει ιδιοκτήτη έναν από τους μεγαλύτερους "Μαφιόζους" της δημοσιογραφίας!!!
Και ύστερα αναρωτιόμαστε, γιατί ο Έλληνας παρακολουθεί απλά σκυθρωπός τη κατρακύλα της πατρίδας του, χωρίς να μπορεί να αρθρώσει λόγο ούτε να αντιδράσει!
Έχω όμως ένα ελαφρυντικό αδέλφια! Ότι ζω στην Αυστραλία. Κι επειδή οι επαγγελματικές μου υποχρεώσεις με κάνουν πολλές φορές να απέχω από τα κοινά της πατρίδας σε δεύτερο και τρίτο επίπεδο, όχι όμως σε πρώτο, στο να μην ενημερώνομαι δηλαδή επακριβώς για τα καίρια και σημαντικά προβλήματα, ας πούμε ότι αποτελεί δικαιολογία.
Δεν είναι, το ξέρω, αλλά τι να κάνω!
Χτες λοιπόν, και εντελώς τυχαία, ανακαλύπτω ότι πίσω από την καταγγελτική φωνή του ΚΟΝΤΡΑ CHANNEL, με υπεύθυνο τον έμπειρο, έγκριτο και αξιόπιστο δημοσιογράφο Τέρενς Κουίκ, είναι η νέα "φωνή" του αλήστου μνήμης συγκροτήματος Κουρή!
Ο Κουρής λοιπόν... Είναι ο άνθρωπος που έδωσε νέο πρόσωπο στην λαϊκή δημοσιογραφία, είναι ο άνθρωπος που εξέθρεψε τη μετάλλαξη του Εθνικοσοσιαλισμού δανειζόμενος ό,τι ο Γκέμπελς είχε εφαρμόσει ως προπαγάνδα για να στηρίξει τον Χίτλερ και να φανατίσει τον κόσμο με τις ιδέες του Εθνικοσοσιαλισμού, είναι ο άνθρωπος που είχε δηλώσει κάποτε ότι θα πούλαγε και την ίδια του τη... μάνα προκειμένου να στηρίξει τον Ανδρέα Παπανδρέου και το σάπιο καθεστώς του, είναι ο άνθρωπος που καταχράστηκε συνολικά 856 εκατομμύρια δραχμές από δάνεια - και αγύριστα φυσικά - από τις τότε κρατικοδίαιτες τράπεζες Εθνική και Αγροτική, είναι ο άνθρωπος που βρήκε ξανά την ευκαιρία τώρα, που ο λαός πλέον δεν έχει κανένα "ηλεκτρονικό" στήριγμα να εκφράσει την οργή και την αγανάκτησή του, να το "παίξει" μπροστάρης στον νέο Απελευθερωτικό του Αγώνα από τα δεσμά των τοκογλύφων του ΔΝΤ και του Μνημονίου!!!!
Θεέ μου, ΠΟΣΟ ΧΑΜΗΛΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΣΕΙ ΑΚΟΜΗ ΤΟΥΤΟΣ Ο ΤΟΠΟΣ;
Απευθύνομαι με τούτο το σχόλιο στους νέους μας, αυτούς που ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΣΑΝ τη φρίκη που λέγεται ΑΥΡΙΑΝΙΣΜΟΣ, είτε γιατί εκείνη την εποχή ήταν σε πολύ μικρή ηλικία, είτε γιατί ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΑΚΟΜΗ ΓΕΝΝΗΘΕΙ!
Ο Γιώργος Κουρής αδέλφια, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ, ΟΥΤΕ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΚΑΝΕΝΟΣ ΛΑΟΥ!
Πριν πολλά χρόνια, προτού ακόμη η δικτατορία σκεπάσει με το σκοτεινό της πέπλο την Ελλάδα, οι Κουρήδες έβγαζαν στην Κεφαλλονιά την μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα του νησιού. Δεν υποστήριξαν ΠΟΤΕ το δημοκρατικό κίνημα και ήταν ΦΑΝΑΤΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΙΟΙ του Γεωργίου Παπανδρέου και της κυβέρνησής του!
Ποιανού υποστηρικτές ήταν;
Μα φυσικά του - πολύ αργότερα - έτερου μεγάλου εχθρού τους, του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη!!!! Αυτόν που είχαν επί 1 σχεδόν χρόνο πρωτοσέλιδο στην ΑΥΡΙΑΝΗ τους, να βρίσκεται αγκαλιά με 2 Γερμανούς στρατιώτες το 1942! Φυσικά, πολύ αργότερα, αποδείχτηκε επιστημονικώς ότι η φωτογραφία ήταν παραποιημένη, αλλά ποιός τους τιμώρησε ποτέ; ΚΑΝΕΙΣ αδέλφια μου! ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ!
Ο Γιώργος Κουρής και ο αδελφός του Μάκης, που κάποτε υπήρξε και Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, ήταν το "αυγό του φιδιού" που έκρυβε στον κόρφο του ο Ανδρέας Παπανδρέου....

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή!

Ο Γιώργος Κουρής με τον αδερφό του, ήρθαν στην Αθήνα το 1978 και έστησαν εργοστάσιο που έβγαζε γραφική ύλη και καρμπόν (το θυμάστε άραγε το καρμπόν;).
Το 1980 μπήκαν στον πειρασμό να εκδόσουν μια λαϊκή εφημερίδα, με το ύφος του καταγγελτισμού που είχαν με την πρώτη τους, αυτήν της Κεφαλλονιάς. Έτσι, τον Μάρτιο του 1980 γεννιέται η ΑΥΡΙΑΝΗ, η εφημερίδα που θα ισοπέδωνε αργότερα τα πάντα στο πέρασμά της!
Τους πρώτους τρεις μήνες της κυκλοφορίας της δεν διανεμόταν μαζί με τις άλλες εφημερίδες και είχε σχεδόν μηδαμινή κυκλοφορία, που δεν περιλαμβάνεται στα στοιχεία της ΕΙΗΕΑ.
Οι Κουρήδες είχαν μια αρχή: ΤΗΝ ΑΠΑΤΗ, ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΟΥΣ ΤΙΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Γι αυτό και το συντακτικό και τεχνικό προσωπικό της εφημερίδας ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΔΗΛΩΜΕΝΟ ΠΟΥΘΕΝΑ!
Και αυτό ήταν τελικά που τους εκτόξευσε στα ύψη. Γιατί; Μα διότι εκείνο τον καιρό, επί κυβερνήσεως Γεωργίου Ράλλη, και συγκεκριμένα τον Ιούλιο του 1980, ξεσπάει η απεργία των τυπογράφων που είχε σαν αποτέλεσμα την αναστολή των περισσότερων ελληνικών εφημερίδων. Οι μόνες εφημερίδες που κυκλοφορούσαν ήταν ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Η ΑΥΓΗ και η ΑΥΡΙΑΝΗ! Και ξαφνικά, η ΑΥΡΙΑΝΗ από τα μερικές εκατοντάδες φύλλα που πούλαγε, ξαφνικά ΕΚΤΙΝΑΣΣΕΤΑΙ στα 50.000 φύλλα και η επιτυχία αυτή τρελαίνει τους Κουρήδες που τρίβουν τα χέρια τους με βαθιά ικανοποίηση.
Και τότε, αποφασίζουν πως είναι η ώρα να δουν σε ποιό "καράβι" θα προσκολληθούν, γιατί μέχρι εκείνη τη στιγμή παράπαιαν ιδεολογικά, κρατώντας μόνο το πομπώδες, φτηνά λαϊκίστικο ύφος που όμως είχε έρεισμα στην απλή, εργατική τάξη.
Η κυβέρνηση Ράλλη, βαθιά συντηρητική αλλά και προσωπικά ο ίδιος ο Γ. Ράλλης, ενοχλούνταν, όχι από το περιεχόμενο, αλλά από το ύφος του εντύπου, που δεν ταίριαζε ούτε στη φύση, αλλά ούτε και στην κουλτούρα του μέσου Έλληνα. Αποφασίζει λοιπόν να βάλει εμπόδια στην κυκλοφορία της εφημερίδας, πότε με το αιτιολογικό του φτηνού αντιτίμου (μόλις 5 δρχ. ενώ οι υπόλοιπες είχαν 15 δρχ.) και πότε με τον αποκλεισμό των συντακτών της από τις καθιερωμένες ενημερώσεις των δημοσιογράφων στο Μέγαρο Μαξίμου.
Ο Γιώργος Κουρής γίνεται έξαλλος και "διατάζει" τους υποτακτικούς του, -μαθητευόμενους συντάκτες επί το πλείστον και απλήρωτους ασφαλώς-, να χτυπήσουν ανελέητα τη Νέα Δημοκρατία από παντού! Εφευρίσκοντας και κατασκευάζοντας διάφορα "σκάνδαλα", μεταξύ των οποίων και το γνωστό σκάνδαλο LACOSTE που αφορούσε εμπορικές υποθέσεις της συζύγου του Ράλλη, κατηγορίες που αμέσως μετά τη νίκη του ΠΑΣΟΚ κατέρρευσαν, πέραν του γεγονότος ότι ο Γεωργιος Ράλλης υπήρξε μεν ένας σπουδαίος και ΕΝΤΙΜΟΣ καθ' όλα άνθρωπος, αλλά κακός πολιτικός.
Αυτή λοιπόν η διαμάχη του με τη Ν.Δ. τον φέρνει πολύ κοντά στο ΠΑΣΟΚ, αλλά όχι και στον Πάπανδρέου, ο οποίος ξέροντας το ποιόν των Κουρήδων, δεν τους έχει εμπιστοσύνη και φοβάται ότι στην πρώτη "στραβή" θα τον πουλήσουν. Απλά τους αφήνει να κάνουν το παιχνίδι τους μέχρι να κερδίσει τις εκλογές και μετά βλέποντας και κάνοντας με δαύτους.
Οι εκλογές γίνονται, το ΠΑΣΟΚ θριαμβεύει με 48% κι ο Παπανδρέου γίνεται Πρωθυπουργός, όχι βέβαια από την ΑΥΡΙΑΝΗ, αλλά επειδή είχε από πριν οικειοποιηθεί ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ και φυσικά επειδή ο Λαός ήθελε επιτέλους να γίνει αφέντης στον τόπο του, κλείνοντας τη πόρτα στη Δεξιά και στο αμαρτωλό παρελθόν της...
Ο Γ. Κουρής αποφασίζει να οικειοποιηθεί τη νίκη του ΠΑΣΟΚ με το "έτσι θέλω", γράφοντας ως υπότιτλο, κάτω δηλ. από τον τίτλο "ΑΥΡΙΑΝΗ" στην εφημερίδα του, αμέσως μετά τις εκλογές και τη νίκη του ΠΑΣΟΚ,
"Η εφημερίδα που εξευτέλισε μια κυβέρνηση και γκρέμισε ένα σάπιο καθεστώς 50 χρόνων"! Μόνο που δεν έκανε ΤΙΠΟΤΕ από όλα αυτά! Ούτε εξευτέλισε ΠΟΤΕ ΚΑΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ούτε ποτέ ΓΚΡΕΜΙΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΣΑΠΙΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ, από τη στιγμή την οποία υπήρξε κάποτε ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ ΤΟΥ, λιβανίζοντας καθημερινά τον Αρχι-αποστάτη Μητσοτάκη απ τη φυλλάδα του στη Κεφαλονιά!
Ο Παπανδρέου για κάποιους μήνες μετά την εκλογή του, εξακολουθεί να κρατάει αποστάσεις από αυτόν και το έντυπό του, αλλά μετά την συνάντησή τους στο Καστρί τον Ιούνιο του 1982, αποφασίζει να συμπορευτεί με την ΑΥΡΙΑΝΗ, έχοντάς την ως υποστηρικτικό όργανο των σχεδίων του τόσο για την πολιτική του, όσο και για τη νέα τάξη πραγμάτων που ετοίμαζε για την ελληνική κοινωνία.
Έτσι, γεννήθηκε ο ΑΥΡΙΑΝΙΣΜΟΣ, το ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ!
Ο ΑΥΡΙΑΝΙΣΜΟΣ, που με το εμετικό ύφος του στυλ "Θα σας κρεμάσουμε ρε Νεοδημοκράτες, που μας το παίζετε και προοδευτικοί",
"Καθίστε φρόνιμα και μη βγάλετε κιχ, γιατί θα σας ξεριζώσουμε τα λαρύγγια κοπρίτες" (αυτό προς τους αντιφρονούντες βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που είχαν διαφωνήσει για την εκλογή Σαρτζετάκη)
"Αυτό το σκουλίκι που ακούει στο όνομα Χατζιδάκις ή Μινού Χατζιδού, θα το πατήσω κάτω μέχρι να λιώσει η σόλα μου" (απειλή προς τον μεγάλο συνθέτη μας Μάνο Χατζιδάκι)
Ο Κουρής αρχίζει και θεριεύει παντού, σε όλες τις επαγγελματικές του δραστηριότητες. Μετά τη συνάντηση δε με τον Παπανδρέου, ως εκ θαύματος, εγκρίνεται από το πουθενά και το πρώτο του θαλασσοδάνειο. Έκτοτε, με χίλια δυο τερτίπια, έβαζε στο χέρι την ΕΘΝΙΚΗ με όλο και περισσότερα δάνεια και μετά έρχεται η σειρά της ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ.
Μέσα σε μια πενταετία, το συγκρότημα ΚΟΥΡΗ γίνεται ΠΑΝΙΣΧΥΡΟ.
Το ύφος της εφημερίδας, γίνεται και ύφος της πολιτικής ζωής και υιοθετείται από αρκετά στελέχη της κυβερνητικής παράταξης, με κύριο εκφραστή τον Ευάγγελο Γιαννόπουλο. Οι "κλαδικές" του ΠΑΣΟΚ, μαζί με τους λεγόμενους "πρασινοφρουρούς". σκορπούν παντού τον τρόμο, σε όλους τους τομείς της δημόσιας διοίκησης, μοιράζοντας μαζί με την ΕΞΟΡΜΗΣΗ, το κομματικό όργανο του ΠΑΣΟΚ, και την ΑΥΡΙΑΝΗ.
Η εφημερίδα του Κουρή γίνεται η μοναδική που κυκλοφορεί στα Υπουργεία και στις ΔΕΚΟ, βάζοντας φραγμό στις άλλες εφημερίδες. Ήταν εντολή "άνωθεν", ότι το μόνο έγκυρο έντυπο για αυτούς που ήθελαν να δηλώνουν ΠΑΣΟΚ, ήταν η ΑΥΡΙΑΝΗ και αυτή έπρεπε να κρατούν στα χέρια. Όποιος δεν υπάκουε, είτε μετατίθετο είτε άλλαζε πόστο και βαθμό...
Η εφημερίδα εξακοντίζεται στα 400.000 φύλλα καθημερινά, ρεκόρ που θα μείνει αξεπέραστο! Ο Κουρής γίνεται ο απόλυτος εκφραστής του κινήματος. Και το κίνημα πλέον, γίνεται ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ. Στον ΟΤΕ, ο Θεοφάνης Τόμπρας, ένας από τους χειρότερους ανθρώπους που υπήρξαν ποτέ σε κρατικό οργανισμό, γίνεται διευθυντής του και τοποθετεί "κοριούς" σε όλα τα τηλέφωνα "υπόπτων" πολιτών και στελεχών της Αντιπολίτευσης, μηδέ εξαιρουμένου και του ίδιου του αρχηγού της Κ, Μητσοτάκη.
Η Ελλάδα ζει ξανά σε "κλοιό", αυτόν του ΑΥΡΙΑΝΙΣΜΟΥ.
Ο Κουρής συνοδεύεται ΠΑΝΤΑ με φρουρά δύο ή τριών αστυνομικών της Ασφάλειας, σα να επρόκειτο για... κυβερνητικό στέλεχος! Το συγκρότημά του στον Ταύρο, είναι περιστοιχισμένο από περιπολικά της Αστυνομίας, που αλλάζουν με βάρδιες. Ζει σαν απόλυτος Άρχοντας.
Ο Παπανδρέου τον χρησιμοποιεί ως γκαιμπελικό όργανο εκφοβισμού όχι μόνο των βουλευτών του, αλλά και των στελεχών της κυβέρνησης, δηλαδή των ίδιων των Υπουργών του! Αν κάποιος έπεφτε στα νύχια και στο... στόμα της ΑΥΡΙΑΝΗΣ, (π.χ. Τρίτσης) έπρεπε να καρατομηθεί. Νόμος. Δεν έπεφτε βέβαια τυχαία. Ο Παπανδρέου όποιον υπουργό του ήθελε να καρατομήσει στον επόμενο ανασχηματισμό είτε απλώς να τον εκφοβίσει επειδή του αντιτίθονταν είτε και τα δύο, έπρεπε πρώτα να τον δώσει βορά στα δόντια του ΑΥΡΙΑΝΙΣΜΟΥ. Χιλιάδες στελέχη και μέλη του κόμματος του ΠΑΣΟΚ, λοιδωρήθηκαν και εξευτελίστηκαν από τον Κουρή και το συνάφι του, ικανοποιώντας τον Μεγάλο Αρχηγο.
Ο καλλιτεχνικός κόσμος και η Διανόηση περισσότερο, κατακρεουργήθηκαν. Ο Μίκης Θεοδωράκης έγινε "Μίκυ Μάους", ο Μάνος Χατζιδάκης "Μινού Χατζιδού", ο μέγας φιλόσοφος και διανοητής Κορνήλιος Καστοριάδης που στηλίτευσε τον Ανδρέα Παπανδρέου και το καθεστώς του, αποκαλύπτοντας ότι ο Παπανδρέου πούλησε τους συνεργάτες του στον Μανιαδάκη, Υπουργό Ασφαλείας της χούντας του Μεταξά και γίνεται "Κορνήλω η Ρουφιάνα" που θα γλύψει κάποτε όλα τα κ...λιά των ΠΑΣΟΚτζήδων για να βάλει μυαλό"!
Όποιος πήγαινε ΚΟΝΤΡΑ στον Παπανδρέου και στο ΠΑΣΟΚ ή και σ' αυτόν τον ίδιο, ήταν "νεκρός".
Ακριβώς, οι ίδιες μέθοδοι που εφάρμοζε ο Γκαίμπελς. "Συκοφαντείτε, συκοφαντείτε! Στο τέλος οπωσδήποτε κάτι θα μείνει!"
Ευτυχώς όμως αδέλφια μου, οι προσωπικότητες όλων αυτών ήταν πολύ πιο πάνω απ' όλον αυτόν τον ΒΟΘΡΟ που τους είχε ρίξει ο Κουρής και η εφημερίδα του. Και δεν έμεινε ποτέ, ούτε ΚΟΚΚΟΣ λάσπης πάνω τους.
Ο Κουρής φτάνει στο ζενίθ της ακμής του, όταν μπαίνει στο χώρο της ηλεκτρονικής δημοσιογραφίας, με το ραδιοφωνικό σταθμό "Ράδιο Αθήνα", τον οποίον εγκαινιάζει ο ίδιος ο Παπανδρέου, χαρακτηρίζοντας μάλιστα με περισσή οικειότητα την ΑΥΡΙΑΝΗ ως το "ΑΓΛΑΙΣΜΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ" (!!!) και φυσικά, όταν ανοίγει τον αλήστου μνήμης τηλεοπτικό σταθμό "Κανάλι 29". Εκεί πραγματικά ήταν η "χαβούζα" των λαϊκιστών και γκαιμπελίσκων του ΠΑΣΟΚ, με πρωτοκαθεδρία τον επίσης αλήστου μνήμης Ευάγγελο Γιαννόπουλο, που χρίζεται ως το "φερέφωνο", ή αν θέλέτε, ο άτυπος κυβερνητικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ με την εκπομπή του "Η Άλλη Όψη"...
Η αλήθεια όμως βρίσκεται αλλού αδέρφια! Ο Κουρής, είχε αρχίσει να τσακώνεται με το αφεντικό του, επειδή αυτός "μυρίστηκε" ότι ο ΑΥΡΙΑΝΙΣΜΟΣ στο τέλος δεν θα του έβγαινε σε καλό και επειδή ήταν πανέξυπνη αλεπού της πολιτικής, αρχίζει να τα κάνει πλακάκια με τον Γιώργο Κοσκωτά, έναν τυχάρπαστο "από το πουθενά" Τραπεζίτη, ο οποίος σε ηλικία μόλις 30 ετών αγόρασε με κομπίνα μια μικρή τράπεζα στην οποία δούλευε, την Τράπεζα Κρήτης και μέσω αυτής αποφασίζει να γίνει μεγαλο-παράγοντας, αγοράζοντας την ποδοσφαιρική ομάδα του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ και την εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. Ο Κοσκωτάς είχε συναντηθεί δύο φορές με τον Παπανδρέου, προτείνοντάς του να τον στηρίξει με μια νέα εφημερίδα, γιατί με την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ δεν ήταν εύκολο, η εφημερίδα αυτή ήταν ιστορική και παραδοσιακά δεμένη στο άρμα της κεντροδεξιάς. Παρ όλα αυτά, θα φρόντιζε η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ να είναι επιεικής στο ΠΑΣΟΚ και στον Παπανδρέου, να μην τον αντιπολιτεύεται σθεναρά και, με τη βοήθεια της νέας εφημερίδας που λεγόταν ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ και ήταν πιστό αντίγραφο της Aμερικάνικης εφημερίδας USA TODAY. Μοντέρνα, πολυσέλιδη και σε διαφορετικό στυλ, η νέα εφημερίδα εντυπωσιάζει τον Παπανδρέου και του άρεσε η ιδέα να είναι μια εφημερίδα ολότελα "δική" του, ξεφεύγοντας από τη βρωμιά της ΑΥΡΙΑΝΗΣ.
Ο Κουρής αντιλαμβάνεται ότι το «αφεντικό» τον εγκαταλείπει και αποφασίζει να δράσει. Εν τω μεταξύ, άρχισε να τον πιέζει και η ΕΘΝΙΚΗ για τα δάνεια που είχε πάρει και τα φίδια είχαν αρχίζει να τον ζώνουν. Σποραδικά λοιπόν, αρχίζει να χτυπά τη κυβέρνηση και ορισμένες επιλογές της, χωρίς να ακουμπά (ακόμη) τον Ανδρέα. Στο μεταξύ, η παραδοσιακά ΠΑΣΟΚική εφημερίδα ΕΘΝΟΣ του Μπόμπολα και η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ του Τεγόπουλου, είχαν αρχίσει σιγά-σιγά να αποστασιοποιούνται από το ΠΑΣΟΚ για καθαρά λόγους συμφέροντος. Κι έτσι, ο Κουρής πίστευε ότι αργά η γρήγορα, το "αφεντικό" θα τον ξαναχρειαστεί και τότε... θα χορέψει καλά (το αφεντικό)!
Ακολουθεί η εσπευσμένη εισαγωγή του Παπανδρέου στο νοσοκομείο του Χέρφιλντ στο Λονδίνο και η εγχείρηση "ανοικτής καρδιάς" που έκανε και, το - κυριότερο - το ξέσπασμα του σκανδάλου Κοσκωτά. Ο Κουρής χορεύει στη καρέκλα του γραφείου του τρισευτυχισμένος!
Ο Κοσκωτάς δραπετεύει από την Ελλάδα, αφήνοντας τα πάντα πίσω του (εκτός από ένα κομμάτι κέικ που έφαγε βιαστικά πάνω στο γραφείο του στην εταιρεία ΓΡΑΜΜΗ) και ο Παπανδρέου βάλλεται από παντού ως συνένοχος στη ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, όπως τον κατηγορεί το περιοδικό ΤΙΜΕ. Και όχι μόνον αυτό, βάλλεται και ως μοιχός πλέον, σέρνοντας παντού την κατά 34 χρόνια νεώτερή του μαιτρέσα του, Δήμητρα Λιάνη.
Σε εξαιρετικά δύσκολη θέση ο άλλοτε κραταιός και αναμφισβήτητος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, ψάχνει να βρει συμμάχους αλλά δεν τα καταφέρνει. Αντ' αυτού λοιπόν, νά ‘σου και πάλι ο Κουρής! Που αυτή τη φορά, θέλει πολύ μεγάλα ανταλλάγματα για να τον στηρίξει, όπως φέρεται να ομολόγησε και ο ίδιος κάποτε σε πρόσωπο του στενού του κύκλου. Ο Παπανδρέου του δίνει "Γη και Ύδωρ" προκειμένου να τον στηρίξει και ο Κουρής φυσικά τα παίρνει.
Και ξεκινάει από εδώ η ιστορία του "καναλιού 29", μια ιστορία βρώμικη, όσο και τα νερά των υπονόμων. Το κανάλι χτίζεται και στελεχώνεται μέσα σε μια βδομάδα, η άδεια λειτουργίας του χορηγείται ΑΜΕΣΩΣ, τη στιγμή που το ΜΕGA CHANNEL δεν είχε ακόμη και εξέπεμπε σχεδόν παράνομα και ξεκινάει ο αγώνας διάσωσης του Παπανδρέου. Και για να χοντρύνει ακόμη περισσότερο τα πράγματα ο ανήθικος και χωρίς φραγμούς αυτός άνθρωπος, ΣΤΗΝΕΙ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ, με δήθεν πράκτορες της ΚΥΠ στον Υμηττό, όπου είχε τους πομπούς του, ότι δήθεν η ΚΥΠ του Τσίμα έκανε παρεμβολές στο σήμα του σταθμού και εμπόδιζε την εκπομπή ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ!
Η αλήθεια φυσικά είναι άλλη! Ο ίδιος ο Κουρής, με τις επαφές και τις άκρες που είχε τότε στην ΕΥΠ, ζητάει επιτακτικά να του φρουρούν καθημερινά πράκτορες της υπηρεσίας την κεραία που είχε στον Υμηττό, από φόβο - και καλά -μήπως και του τη γκρεμίσουν, ενώ ο ΙΔΙΟΣ και μερικοί τεχνικοί του δημιουργούν παράσιτα με ειδικό μηχάνημα που βρισκόταν στη ταράτσα του συγκροτήματος του Ταύρου! Και κάποια νύχτα, Ο Κουρής παρέα με τρεις τεχνικούς και μια κάμερα, ανεβαίνουν στο βουνό για να κάνουν δήθεν έλεγχο στην κεραία, κατευθύνονται προς το αμάξι των ανυποψίαστων ΚΥΠατζήδων που του... φυλάνε τον εξοπλισμό και τους... σπάζουν στο ξύλο με τη κάμερα να καλύπτει το στημένο γεγονός!!! Και φυσικά ο Κουρής γίνεται και πάλι ο λαϊκός ήρωας, βγαίνοντας την επαύριο η ΑΥΡΙΑΝΗ με ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ "ΜΑΣ ΦΙΜΩΝΟΥΝ"!!! Η ΚΥΠ του ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ πίσω από τις παρεμβολές στο Κανάλι 29"!!!" καταγγέλλοντας ότι θέλουν να χώσουν έτσι μέσα τον ΑΝΔΡΕΑ, τον λαοπρόβλητο ηγέτη που χτυπιέται από παντού, αν και άρρωστος!...
Τι άλλο να γράψω άραγε γι αυτόν τον αδίστακτο «μαφιόζο» της πολιτικής και του Τύπου...;
Και μόνο το γεγονός ότι μετά από λίγα χρόνια, η νομενκλατούρα του ΠΑΣΟΚ αποστασιοποιείται από τον ΑΥΡΙΑΝΙΣΜΟ λέει πολλά... Η εφημερίδα του αρχίζει να πέφτει μέρα με τη μέρα σε κυκλοφορία, ο κόσμος του γυρνάει τη πλάτη και το ΙΔΙΟ ΤΟ ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη τον "αποκηρύσσει" με την στάση του απέναντί του.
Ξαφνικά, βλέπει την εφημερίδα του να βρίσκεται σχεδόν στην τελευταία θέση, με 6-7.000 φύλλα από 400.000 που πούλαγε και αποφασίζει να χτυπήσει ξανά, αφού είδε ότι οι εκβιασμοί του δεν έπιαναν πλέον! Και χτυπάει με ανάστροφο τρόπο, αυτόν δηλαδή του "Mea Culpa", κατά την προσφιλή τακτική του αφεντικού του. Το πρωτοσέλιδο του έχει τίτλο το δραματικό "ΚΑΝΑΜΕ ΛΑΘΟΣ"!!!, αποκηρύσσοντας κι αυτός με τη σειρά του το ΠΑΣΟΚ και το παρελθόν! Και στρέφεται στη... Νέα Δημοκρατία!!!!
Ναί, ναί, όπως το γράφω και το βλέπετε!
Ο Σημίτης πλέον είναι το κάθαρμα, ο ληστής κλπ και ο Κωστάκης ο χοντρούλης το... καλό παιδί που θα μας σώσει!!!!
Και φτάνει στις 9 Αυγούστου του 2008, με πρωτοσέλιδό του να κραυγάζει: "Κατέρρευσε με πάταγο η σκανδαλολογία"... και η προσπάθεια αποδόμησης της κυβέρνησης" και με φώτο τον... Καραμανλάκο!
Το θράσος του δεν χωράει ούτε στο... σύμπαν!
Γι αυτό και σήμερα κραυγάζει ακόμη "Αν ανοίξω το στόμα μου θα γίνει της π...νας!"
Που σημαίνει με απλά λόγια ότι "όποιος κουνηθεί κ...φάλες, και με χτυπήσει ή με καρφώσει, να το σκεφτεί καλά γιατί όλους σας έχω στο κιτάπι μου"!
Αυτόν, θέλεις αδερφέ μου, Έλληνα πατριώτη, να γίνει το όργανο της οργής σου; αντί να τον «κρεμάσεις» και αυτόν μαζί με τους υπόλοιπους προδότες; Θέλεις αλήθεια να τον έχεις μπροστάρη σου μέσα από το ύποπτο κανάλι του;
Όχι άλλοι προδότες θεέ μου!!!
Φτάνει πια!!!
Δεν αντέχουμε άλλο!!!


Πηγές

• Αρης Παπάνθιμος, ΑΥΡΙΑΝΙΣΜΟΣ, το Σημερινό πρόσωπο του Φασισμού, εκδόσεις ΟΡΟΣΗΜΟ 1988
• Βασίλης Ραφαηλίδης, ΠΡΑΣΙΝΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ, σειρά άρθρων, εκδόσεις ΕΘΝΟΣ 1988
• Αλέξης Ζαούσης, Κωνσταντίνος Στράτος, Οι ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ, εκδόσεις Γνώση
• Δημήτρης Ζήκας, Ο ΛΑΙΚΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ, εκδόσεις Σταμάτη, 1986

Links:
Ο Μάνος Χατζιδάκις εναντίον της «Αυριανής»
Ριζοσπάστης: «Αυριανή», Λιάνη και Σημίτης
Αφιέρωμα στον Τύπο: Η Αυριανή

Ζουγανέλης, ένας και μοναδικός!

Μπάμπης Στόκας - Βόλτα

Συντάχθηκε απο τον/την Γιωργο Vac | 01 Δεκέμβριος 2010

Η αλήθεια είναι ότι περίμενα τον καινούριο δίσκο του Μπάμπη Στόκα εδώ και καιρό. Μετά την διάλυση των Πυξ Λαξ (2004) ο Μπάμπης κυκλοφόρησε μόνο έναν δίσκο (Στην άκρη της γιορτής – 2006) με καινούρια τραγούδια στο οποίο τον πλαισίωνε το «Σχέδιο Γάμμα» στελεχωμένο από κορυφαίους Έλληνες μουσικούς. Σε αυτόν προσθέστε και το live του 2008 με τον γενικό τίτλο «Τραγουδήστε, μην ντρέπεστε» στο οποίο ο Μπάμπης αποδείκνυε τις ερμηνευτικές του ικανότητες με το ρεπερτόριο να αγκαλιάζει όλη την ελληνική μουσική.>

Η βόλτα μου με τον δίσκο ξεκίνησε λίγο μετά την βροχή. Κρυμμένος πίσω από την τζαμαρία του σαλονιού και χαζεύοντας την βροχή άκουσα το πρώτο τραγούδι. Οι «Απλές Κουβέντες» ταίριαζαν γάντι με τον καιρό. Μελαγχολική η μελωδία, οι στίχοι μιλούν για αγάπες που χάνονταν στην μπόρα και η γνωστή βαθιά φωνή του Μπάμπη πάνω από τις κιθάρες. Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και το «Δεν είναι αργά» στο οποίο η μουσική και οι στίχοι υπογράφονται από τους Γιάννη Κωνσταντινίδη και Αγαθή Δημητρούκα αντίστοιχα.

Τα επόμενα δύο τραγούδια έχουν ήδη γίνει γνωστά από τα ραδιόφωνα. Αρχικά το «Κι έμεινα εδώ» με διάχυτη την ορμή που χαρακτηρίζει τον δημιουργό του (Αλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος). Αμέσως μετά το «Έρασμος», το πρώτο που έπαιξε πολύ στα ραδιόφωνα, στο οποίο οι στίχοι της Αγαθής Δημητρούκας είναι ένας φόρος τιμής σε όλους τους φοιτητές που βιώνουν την εμπειρία του προγράμματος ανταλλαγής φοιτητών Erasmus και μένουν με μια γλυκόπικρη γεύση όταν τελειώνει. Χαρακτηριστικός και ο ήχος του μπουζουκιού στην ενορχήστρωση του τραγουδιού.
Συνέχεια με το ζευγάρι των τραγουδιών «Μοναξιά (Μοναστήρι)» & «Μοναστήρι (Μοναξιά)». Στο πρώτο η σημείωση «από μια πρόβα» εξηγεί τον πολύ κακό ήχο της ηχογράφησης ενώ στο δεύτερο κάτι δεν ταίριαζε με τα back vocals σε μερικά σημεία.
Η «Συνήθεια» είναι άλλο ένα τραγούδι που παίζει ήδη στα ραδιόφωνα. Οργισμένοι οι στίχοι και αρκετά αθυρόστομοι θίγουν ζητήματα της συμβιβασμένης καθημερινότητας ενώ η ενορχήστρωση στηρίζει άριστα το συνολικό αποτέλεσμα.
Η μουσική του Αλκ. Κωνσταντόπουλου πάνω σε στίχους του Ισαάκ Σούση μας δίνει το «Όλα τα ψέματα». Ένα στρωμένο τραγούδι που χωρίς πολλές φανφάρες μας χαρίζει μία από τις καλύτερες στιγμές του δίσκου. Η μουσική – ή μάλλον η ενορχήστρωση – στον «Πότη» κινείται έξω από τα συνηθισμένα πλαίσια που έχουμε συνηθίσει τον Μπάμπη (είτε σόλο είτε με Πυξ Λαξ).
Οι στίχοι του Μάνου Ελευθερίου στα «Αναμονή» & «Στρυχνίνη» συγκαταλέγονται στα πλεονεκτήματα του δίσκου αυτού. Θα θυμάστε ίσως και την συμμετοχή του Μπάμπη προ διετίας στον δίσκο του Μάνου Ελευθερίου με το τραγούδι «Κάπου υπάρχει ένα νησί». Ειδικά στην «Στρυχνίνη» η μουσική αναδεικνύει το τραγούδι. Θέλω να πιστεύω ότι η συνεργασία Στόκα – Ελευθερίου θα μας χαρίσει σύντομα και άλλα τραγούδια σαν αυτό. Ανάμεσα στα δύο τραγούδια στριμώχνεται το «Η σιωπή μες στο πηγάδι» το οποίο ξεκινά λίγο περίεργα στην εισαγωγή αλλά εξελίσσεται σε ένα πολύ δυναμικό τραγούδι που σίγουρα θα αγαπηθεί στις συναυλίες και τα live του Μπάμπη.
Το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου ξεχωρίζει χάρη στα κείμενα που έγραψε και απαγγέλει η Μάνια Παπαδημητρίου με την χαρακτηριστική της φωνή. Ένα τραγούδι περιπλάνησης για αυτή την βόλτα που λέγεται ζωή και για τον χρόνο μας που τελειώνει. «Το πρόσωπό σου» είναι η συμμετοχή του Κώστα Λειβαδά στον δίσκο. Προσωπικά το θεωρώ το καλύτερο κομμάτι του δίσκου, με την ιδιαίτερη μελωδία (χαρακτηριστική του Κώστα Λειβαδά) του που επιτρέπει στον Μπάμπη να ερμηνεύσει μοναδικά.

Τελευταία τραγούδια του δίσκου το «Γκέτο οι φίλοι μου» και το «Αρχίζει η συναυλία» τα οποία χωρίς να κάνουν την διαφορά, κλείνουν με ευχάριστο τρόπο τον δίσκο.

GrRock.net 

Π ρ ο δ ό τ η ς.!

Π ρ ο δ ό τ η ς.!

Πατήστε για μεγέθυνση

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

ΠΡΟΔΟΤΗΣ... και με αποδείξεις πλέον ο Παπανδρέου.

Τον "κάρφωσε" ο Στρος Καν.

Η εγκληματολογία είναι μια επιστήμη, στην οποία "βασιλεύει" η λογική …Η απλή και τετράγωνη λογική. Τα πάντα λοιπόν σ’ αυτήν τη χρήσιμη επιστήμη βασίζονται στη λογική. "Καρδιά" και αντικείμενο μελέτης αυτής της επιστήμης είναι ένα τρίπτυχο, του οποίου τα μέλη συνδέονται με τον πιο απόλυτο τρόπο με βάση αυτήν τη λογική. Ποιο είναι αυτό το τρίπτυχο; Θύτης, Θύμα και Κίνητρο. Αν έχεις στα χέρια σου τα δύο από αυτά, τότε μπορείς να έχεις με μαθηματική ακρίβεια και το τρίτο. Αν γνωρίζεις το Θύμα και τον Θύτη, μπορείς να βρεις το Κίνητρο. Αν γνωρίζεις το Θύμα και το Κίνητρο, μπορείς να βρεις τον Θύτη. Αν τέλος γνωρίζεις ένα ισχυρό κίνητρο, για έναν δυνάμει Θύτη, μπορείς να προστατεύσεις προκαταβολικά ένα δυνάμει Θύμα.

Τι σχέση έχουν αυτά με την περίπτωσή μας;

Η σχέση μεταξύ του Παπανδρέου και της Ελλάδας είναι μια σχέση, η οποία μπορεί ν’ αποδειχθεί μοιραία. Η Ελλάδα είναι Θύμα και αναζητούμε το κατά πόσο ο Παπανδρέου ήταν πρωταγωνιστής σ’ αυτήν την θυματοποίησή της και άρα το πόσο Θύτης είναι. Άρα τι αναζητούμε; Το κέρδος του, το οποίο μπορεί να δημιουργήσει Κίνητρο γι' αυτόν …Το Κίνητρό του. Μέχρι τώρα δεν είχαμε Κίνητρο. Ο Γιώργος κατέστρεφε τη χώρα, αλλά γιατί το έκανε; Ο Παπανδρέου "προστατευόταν" από το αφηρημένο της λειτουργίας της πολιτικής. Λίγο η "αύρα" της προσωπικής του βλακείας, λίγο το "νέφος", λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, τίποτε δεν φαινόταν καθαρά. Όλοι υπέθεταν ότι ο ρόλος του Παπανδρέου δεν είναι "καθαρός", αλλά κανένας δεν μπορούσε να είναι σίγουρος. Ακόμα και οι πιο καχύποπτοι δεν μπορούσαν να καταλάβουν αν ο Βλακογιώργος ήταν προδότης ή απλά βλάκας. Κανένας δεν μπορούσε να καταλάβει αν ήταν αυτό το οποίο φαίνεται ή κάτι άλλο που δεν φαίνεται.

Όμως, αυτό το "νέφος" πλέον δεν υπάρχει. Δεν τον προστατεύει, γιατί εξαφανίστηκε. Το Κίνητρο του μικροκέφαλου Γιώργου μάς το αποκάλυψε ο καθ’ ύλην αρμόδιος …Ο μόνος ο οποίος θα μπορούσε να το αποκαλύψει, εφόσον αυτός, λόγω θέσεως, μπορούσε να το γνωρίζει …Ο Ντομινίκ Στρος Καν …Ο Εβραίος ομοεθνής του Εβραίου Γιώργου. Τι μας αποκάλυψε; Ότι ο Παπανδρέου τον είχε πλησιάσει από τον Δεκέμβριο του 2009, γνωστοποιώντας του ότι "ενδιαφέρεται" για την "επέμβαση" του ΔΝΤ στην Ελλάδα.

Ενδιαφερόταν από τότε για μια "επέμβαση", που στην ουσία "σκότωσε" την Ελλάδα και άρα δημιούργησε το Θύμα. Άρα ο αναγνώστης αρχίζει και καταλαβαίνει τον λόγο που μπαίνουμε στα "χωράφια" της εγκληματολογίας. Αν, δηλαδή, έχουμε ένα Κίνητρο και ταυτόχρονα γνωρίζουμε το Θύμα, μπορούμε να βρούμε τον Θύτη. Αν γνωρίζουμε το Θύμα και έχουμε έναν ύποπτο, μπορούμε, μέσω του Κινήτρου, να καταλάβουμε αν είναι θύτης ή αθώος. Μπορούμε, δηλαδή, ν’ αποδώσουμε αυτήν την ιδιότητα σε κάποιον, ο οποίος έχει δυνατότητες Θύτη, αλλά μέχρι τώρα δεν τον γνωρίζουμε ως τέτοιο.

Θα ξεκινήσουμε λοιπόν από τα βασικά …Τα βασικά, τα οποία γνωρίζει ο κάθε Έλληνας, αλλά για τυπικούς λόγους θα πρέπει να περιγράψουμε. Είναι η Ελλάδα Θύμα, εξαιτίας του ΔΝΤ; Βεβαίως και είναι Θύμα. Είναι Θύμα, γιατί στην ουσία βρίσκεται υπό την κατοχή ξένων δυνάμεων. Δυνάμεων, οι οποίες μπορεί να μην εισέβαλαν στη χώρα με τανκ, αλλά εισέβαλαν με τοκογλυφικά δάνεια. Δυνάμεων, οι οποίες περιόρισαν τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Δυνάμεις, οι οποίες "ξεγύμνωσαν" την άμυνά της από κάθε είδους ασυλία. Δυνάμεις, οι οποίες στέλνουν τους υπαλλήλους τους στην Ελλάδα και αυτοί φέρονται σαν "υπερκυβέρνηση", η οποία αποφασίζει και διατάζει ερήμην της νόμιμης κυβέρνησης και των θεσμικών οργάνων της ελληνικής δημοκρατίας. Αυτό το ΔΝΤ είναι ο "θάνατος" της σύγχρονης ελεύθερης Ελλάδας. Ο "θάνατος", ο οποίος μετατρέπει αυτόματα την Ελλάδα σε Θύμα. Ένας "θάνατος" με το όνομα "ΔΝΤ", που, μέχρι τη "φαεινή" ιδέα του Παπανδρέου, δεν υπήρχε καν ως όρος στην ελληνική καθημερινότητα.

…Το ΔΝΤ, το οποίο είχε "ματώσει" την Αργεντινή και αφορούσε κυρίως "Μπανανίες" αυτού του Πλανήτη …Το ΔΝΤ, το οποίο σήμερα κάνει όχι μόνον στην Ελλάδα αλλά και στην Ιρλανδία αυτό, το οποίο έκανε πάντα εις βάρος των θυμάτων του. Διαλύει τις οικονομίες τους, λεηλατεί τους πόρους τους, ξεπουλάει το κεφάλαιό τους και προκαλεί κοινωνικές κρίσεις σε βαθμό καταστροφικό. Άρα, Θύμα έχουμε. Αναμφισβήτητα έχουμε Θύμα. Τι αναζητούμε; Την ιδιότητα του Γιώργου. Την ιδιότητα αυτού, ο οποίος μας οδήγησε στο ΔΝΤ. Την ιδιότητα αυτού, ο οποίος δεν αποκαλύπτεται απ’ ευθείας, γιατί δεν έχουμε τα απαραίτητα στοιχεία. Άρα; Άρα καταφεύγουμε στη "σιδερένια" λογική της εγκληματολογίας. Θα πρέπει να βρούμε το Κίνητρο. Το Κίνητρο, το οποίο καθιστά τον Γιώργο εγκληματία και όχι απλά ύποπτο.

Γιατί μας έδωσε το Κίνητρό του ο Στρος Καν; Γιατί αποκαλύπτει ένα "έγκλημα". Αποκαλύπτει ένα προμελετημένο έγκλημα, εφόσον ο Γιώργος "ήθελε" να γίνει αυτό, το οποίο σήμερα αναγνωρίζουμε όλοι μας ως "θάνατο". Έχει όλα τα επιφανειακά στοιχεία, που έχουν τα εγκλήματα. Ο ύποπτος έλεγε ψέματα στο θύμα του —και βέβαια στο περιβάλλον του— για τις προθέσεις του. Την ώρα που δήθεν μοίραζε λεφτά, συζητούσε κρυφά με τους τοκογλύφους. Όταν τον ρωτούσαν για το ΔΝΤ, το απέρριπτε μετά βδελυγμίας ως επιλογή. Όμως, όλα αυτά είναι ενδείξεις εγκλήματος. Ενδείξεις, οι οποίες τον καθιστούν σίγουρα ύποπτο. Αποδείξεις όμως υπάρχουν, που να τον καθιστούν εγκληματία; Πώς αποδεικνύεται ότι πραγματικά υπήρχε έγκλημα;

Θα πάρουμε τα πράγματα και πάλι με τη σειρά. Αν ο Παπανδρέου ενδιαφερόταν για την επέμβαση του "θανατηφόρου" ΔΝΤ στην Ελλάδα, τότε τα πράγματα ήταν άκρως επικίνδυνα για την πατρίδα μας. Γιατί; Γιατί ο Παπανδρέου ήταν Πρωθυπουργός της χώρας. Άρα; Δεν ήταν ένας απλός πολίτης, που απλά, λόγω άποψης, "ήθελε" την επέμβαση του ΔΝΤ. Ήταν ο Πρωθυπουργός, ο οποίος το "θέλω" του μπορούσε να το μετατρέψει σε πράξη. Ήταν ο Πρωθυπουργός, ο οποίος μπορούσε να προκαλέσει την επέμβαση του ΔΝΤ. Είχε την εξουσία να "μεθοδεύσει" τα πράγματα προς την κατεύθυνση που επιθυμούσε. Προς την κατεύθυνση που εξυπηρετούσε την προσωπική του πολιτική επιλογή.

Το αφήνουμε αυτό στην "άκρη", ώστε να το ξαναβρούμε στη συνέχεια. Αντικειμενικά —και με βάση τους όρους της οικονομίας και όχι της πολιτικής— τι ήταν αυτό, το οποίο μας οδήγησε στο σφαγείο του ΔΝΤ; Η ΚΡΙΣΗ ΔΑΝΕΙΣΜΟΥ. Η Ελλάδα κατέφυγε στο ΔΝΤ, γιατί δεν μπορούσε να δανειστεί με τους όρους που ίσχυαν για τους ομοιοπαθείς της. Δεν μπορούσε να δανειστεί, γιατί τα spreads της είχαν εκτοξευτεί στον "ουρανό". Τι οδήγησε όμως σ’ αυτήν την κρίση δανεισμού; …Κρίση, την οποία δεν είχαν κάποιοι άλλοι …όχι πολύ "καλύτεροί" μας; Εκεί μας οδήγησε η "αποκάλυψη" του ελλείμματος, που έγινε από την "αφέλεια" της Τράπεζας της Ελλάδας σε συνδυασμό με το "λάθος" της ίδιας τράπεζας, που με την αλλαγή του Τ3 σε Τ10 οδήγησε σε κερδοσκοπία και συνεπώς σε "εξευτελισμό" των ελληνικών ομολόγων.

Αν αυτά τα δύο τα συνδυάσουμε, τι έχουμε; Έχουμε ένα Κίνητρο και έναν ύποπτο. Από πού προκύπτει αυτό; Προκύπτει από το γεγονός ότι ο Πρωθυπουργός είχε μια "άποψη" για το πού θα πρέπει να "πάει" η χώρα σε μια στιγμή που αυτή δεν "πήγαινε" μόνη της προς τα εκεί. Είχε την άποψη ότι η Ελλάδα πρέπει να "μπει" στο ΔΝΤ σε μια στιγμή που ούτε το ΔΝΤ το επιθυμούσε ούτε η Ε.Ε. το επέτρεπε. Είχε τη θέληση να την "οδηγήσει" ο ίδιος εκεί, εφόσον από μόνη της δεν "πήγαινε". Κίνητρο λοιπόν υπάρχει, εφόσον αυτός, ως Πρωθυπουργός, μπορούσε να την "οδηγήσει" σε μια κατάσταση που το ΔΝΤ θα επιθυμούσε και η Ε.Ε. θα έπαυε να έχει λόγους να το απαγορεύσει.

Ταυτόχρονα με το Κίνητρο υπάρχει και ύποπτος. Ταυτόχρονα με το Κίνητρο εκείνου που θεωρητικά "θέλει", υπάρχει και υποψία απέναντι σ’ αυτόν που πρακτικά "μπορεί" να το κάνει. Ο Παπανδρέου δεν είναι μόνον ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας, που "θέλει" να "οδηγήσει" την Ελλάδα εκεί όπου επιλέγει, αλλά ταυτόχρονα είναι κι αυτός που βαστά το "τιμόνι", που μπορεί να το κάνει αυτό. Ο Πρωθυπουργός είναι ο άμεσα "επιβλέπων" όλων των "οργάνων" του ελληνικού κράτους και άρα και της Τράπεζας της Ελλάδας. Είχε την εξουσία να ελέγξει τη "συμπεριφορά" της. Είχε την εξουσία να "πάει" την Ελλάδα ακόμα κι εκεί όπου αυτή δεν πήγαινε μόνη της …και άρα στον "θάνατο" του ΔΝΤ.

Τι πρέπει να κάνουμε, για να το επιβεβαιώσουμε αυτό; Να παρακολουθήσουμε το χρονικό ενός προμελετημένου εγκλήματος. Τον ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ του 2009 ο Παπανδρέου αναζητά την επέμβαση του ΔΝΤ στην Ελλάδα. Αυτό όμως δεν γίνεται υπό εκείνες τις συνθήκες. Δεν μπορεί το ΔΝΤ να επέμβει σε μια ευρωπαϊκή χώρα και μάλιστα σε μια χώρα, η οποία ανήκει στη ζώνη του Ευρώ. Το εξηγεί ο Στρος Καν στον Παπανδρέου και του το αποκλείουν οι Ευρωπαίοι ως επιλογή. Μία πιθανότητα μόνον υπάρχει, για να μπει το ΔΝΤ σε μια τέτοια χώρα …Η απειλή χρεοκοπίας. Άρα; Άρα, τι πρέπει να κάνει κάποιος με εξουσία, που θέλει να βάλει τη χώρα στο ΔΝΤ; Μεθοδεύει τη χρεοκοποπία.

Πώς γίνεται αυτό; Πότε χρεοκοπεί ένας πολίτης ή ένα κράτος; Όταν για τον οποιονδήποτε λόγο δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει τις πάγιες ανάγκες του. Χρεοκοπεί μια χώρα, όταν αντιμετωπίζει αδυναμία δανεισμού για την εξυπηρέτηση των αναγκών της ...Αν δεν κατορθώσει για τον οποιονδήποτε λόγο να δανειστεί, θ’ αναγκαστεί να μπει στην "εντατική" του ειδικού δανεισμού, που ξεφεύγει από τη λογική της αγοράς και μπαίνει στη λογική της κηδεμονίας.

Όμως, εκείνη τη εποχή, που γίνεται από τον Παπανδρέου η "κρούση" στον Στρος Καν, πρόβλημα τέτοιο δεν υπάρχει. Τα ελληνικά spreads είναι φυσιολογικά και η Ελλάδα μπορούσε να δανειστεί για το σύνολο των ετήσιων αναγκών της. Δύο μήνες πριν από αυτήν την "κρούση" στον Στρος Καν και δύο μήνες μετά την "κρούση" αυτήν μπορούσε η Ελλάδα και άρα ο Παπανδρέου να δανειστεί με φυσιολογικούς όρους από την αγορά. Μπορούσε να δανειστεί, όπως έκανε η Ισπανία, η Ιταλία, η Πορτογαλία ή το Βέλγιο …Χώρες, ο οποίες ήταν και είναι σε εξίσου άσχημη οικονομική κατάσταση με την Ελλάδα. Μπορούσε να δανειστεί… και σήμερα η Ελλάδα να μην βρίσκεται υπό τη "μπότα" του ΔΝΤ …Να βρίσκεται στο ίδιο "κοπάδι" με τους άλλους και όχι να είναι το μαύρο "πρόβατο", που βρίσκεται μόνο του στη "θύελλα" της κερδοσκοπίας …Να ακολουθεί σήμερα οικειοθελώς και αυτοβούλως τα σκληρά δημοσιονομικά μέτρα, όπως κάνουν όλες οι ευρωπαϊκές χώρες, αλλά όχι υπό την απειλή του ΔΝΤ …Να συνέχιζε ν’ απολαμβάνει την ασυλία της σ’ ό,τι αφορά τα περιουσιακά της δικαιώματα και όχι να τα έχει παραχωρήσει στους δανειστές της και στα αγγλικά δικαστήρια …Να απολαμβάνει τα κυριαρχικά της δικαιώματα και όχι να βρίσκεται υπό ξένη κατοχή.

Όμως, ο πρωθυπουργός, ο οποίος αναζητούσε εν κρυπτώ την επέμβαση του ΔΝΤ, δεν δανείστηκε. Επί τέσσερις μήνες δεν δανειζόταν, ενώ φαινόταν προς τα πού πάει η κατάσταση. Στην πραγματικότητα δεν δανείστηκε, προκειμένου —όπως αποδεικνύεται από τα γεγονότα— να δρομολογήσει την προσωπική του άποψη, την οποία όλοι μας πλέον —και άρα εκ των υστέρων— αναγνωρίζουμε ως "θανατηφόρα". Δεν δανείστηκε, προκειμένου να προστατεύσει την Ελλάδα από την κερδοσκοπία, τοποθετώντας την "κάτω" από το "υπόστεγο" του σίγουρου δανεισμού και μαζί με όλους τους άλλους ευρωπαίους εταίρους. Δεν δανείστηκε τα ζωογόνα δάνεια και ταυτόχρονα ο κρατικός μηχανισμός, τον οποίον ελέγχει ο ίδιος, κάνουν τα "αυτοκτονικά" εκείνα λάθη, τα οποία στη συνέχεια οδηγούν στην αδυναμία δανεισμού και άρα στην κρίση χρέους, που απειλεί με χρεοκοπία και άρα εξυπηρετεί τα αρχικά σχέδια του Παπανδρέου.

Είναι πλέον προφανές ότι ο Παπανδρέου είχε εξ’ αρχής αυτόν τον σκοπό. Γνώριζε την οικονομική κατάσταση της χώρας —το επιβεβαιώνει ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας— και παρ’ όλα αυτά "κλέβει" την εκλογική νίκη με το "…χρήματα υπάρχουν" και "…αυξήσεις θα δοθούν". Την ίδια ακόμα ημέρα της "κλεμμένης νίκης" η Τράπεζα της Ελλάδας βάζει ένα ολέθριο "αυτογκόλ", μετατρέποντας το Τ3 σε Τ10 και στην πραγματικότητα εξευτελίζει τα ελληνικά ομόλογα και άρα την αξία των "επενδύσεων" των δανειστών μας. Αυτή είναι μια "σύμπτωση", η οποία παραείναι πονηρή, για να είναι τυχαία. Γιατί; Γιατί με τη νίκη Παπανδρέου αφήνονται κάποιοι να κερδίσουν από αυτήν τη "σύμπτωση" και αφού έχουν κερδίσει εις βάρος των ελληνικών ομολόγων, μόνον τότε ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας "αποκαλύπτει" το δημοσιονομικό έλλειμμα. Όλα πήγαιναν "καλά" για όσο διάστημα τα τρωκτικά της Τράπεζας της Ελλάδας έκλεβαν από τα ομόλογα. Μόλις ολοκληρώθηκε το βραχύχρονο πλιάτσικο των ομολόγων, ανακοινώθηκε το "έλλειμμα", το οποίο οδήγησε στην καταστροφή της εισόδου μας στο ΔΝΤ.

…Μια καταστροφή, η οποία δεν ήρθε αναπάντεχα και μυστηριωδώς …Μια καταστροφή, η οποία ήταν προβλέψιμη και αντιληπτή σε όλους …Ακόμα και στον ίδιο τον Παπανδρέου …Στον Παπανδρέου, ο οποίος, αν δεν τη θεωρούσε και ο ίδιος καταστροφική, δεν θα την αρνούνταν δημοσίως και τόσο επίμονα ως επιλογή …Δεν θα επέμενε ως το τέλος ότι δεν θα καταφύγει στο ΔΝΤ …Δεν θα επέμενε ότι δεν την επιθυμούσε και την ίδια στιγμή θα έκανε κρυφή "κρούση" στον Στρος Καν για την είσοδό μας σ’ αυτήν. Μέχρι τέλους αρνούνταν δημοσίως ότι θα καταφύγει στον μηχανισμό στήριξης του ΔΝΤ. Μέχρι τέλους αρνούνταν αυτό, το οποίο ο Στρος Καν αποκαλύπτει σήμερα. Πάνω από τέσσερις μήνες αρνούνταν την είσοδό μας στο ΔΝΤ και ενώ μπορούσε να δανειστεί χρήματα από τη διεθνή αγορά, δεν το έκανε επίμονα. Έτσι φτάσαμε στις 21 Απριλίου του 2010. Τότε άρχισαν οι διαπραγματεύσεις με το ΔΝΤ και στην ουσία η Ελλάδα "αυτοκτόνησε".

Τι ήταν αυτό; Πολιτικό λάθος; Πολιτικό λάθος έκανε ο Πρωθυπουργός; Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας —μαζί με όλο το οικονομικό του επιτελείο— έκανε αυτό, το οποίο δεν θα έκανε ένας τελειωμένος βλάκας; Αρκεί να σκεφτεί κάποιος το εξής απλό. Το πόσο εγκληματικό λάθος ήταν αυτό, το οποίο έκανε ο Παπανδρέου, μπορεί να γίνει αντιληπτό μόνον με ένα απλό παράδειγμα. Είναι σαν να γνωρίζει κάποιος ότι επίκειται απεργία των βενζινάδικων και ενώ βρίσκεται σε βενζινάδικο και μπορεί να "φουλάρει", να φεύγει και ν’ αναζητά βενζίνη μετά την εκδήλωση της απεργίας. Να μην έχει "φουλάρει" σε φυσιολογικές τιμές και μετά την εκδήλωση της απεργίας να έχει επιλογή μόνον τους "μαυραγορίτες".

Αυτό ακριβώς έκανε ο Παπανδρέου. Ενώ γνώριζε —αποδεδειγμένα, λόγω Προβόπουλου— την οικονομική κατάσταση της χώρας και άρα την "καταιγίδα" που έρχεται, δεν δανείστηκε όσα χρήματα χρειαζόταν η χώρα …όταν μπορούσε να το κάνει και όταν βέβαια τα δάνεια ήταν φτηνά. Άφησε ο ίδιος την κατάσταση να εκτροχιαστεί και αναζήτησε τον δανεισμό όταν πλέον μπήκαν στο παιχνίδι οι τοκογλύφοι. Το ερώτημα, δηλαδή, που τίθεται, είναι το εξής απλό. Είναι κοινός βλάκας για τις αλυσίδες ή είναι "υπάλληλος" των τοκογλύφων; Είναι τόσο βλάκας όσο φαίνεται στη φάτσα του ή μήπως είναι προδότης;

Αυτό ήταν που δεν μπορούσαμε να το καταλάβουμε με τα έως τώρα στοιχεία. Από αυτήν την αδυναμία μας βγάζει ο Στρος Καν. Αυτός μάς "δίνει" τον Παπανδρέου. Αυτός στην πραγματικότητα τον "καρφώνει". Αυτός μας αποκαλύπτει το Κίνητρο του Παπανδρέου. Πράγματι υπάρχει Κίνητρο. Ο Παπανδρέου δεν ήθελε να "φουλάρει" από το "βενζινάδικο" —ενώ μπορούσε— και εξ’ αρχής αναζητούσε τη "βενζίνη" του ΔΝΤ. Γιατί; Για δικούς του λόγους. Δεν έχει σημασία. Άρα, τι αναζητάμε τώρα; Αυτό το Κίνητρο —να "εξυπηρετήσει" την άποψή του περί ΔΝΤ— ήταν μόνον πολιτικό; Το Κίνητρο, που καλώς ή κακώς οδήγησε στη σημερινή καταστροφή, ήταν αποτέλεσμα κακής πολιτικής εκτίμησης ενός βλάκα ή το εσκεμμένο έγκλημα ενός προδότη; Πώς διακρίνουμε τη διαφορά μεταξύ λάθους και εγκλήματος; Πώς διακρίνουμε μια παρανομία, η οποία να μετατρέπει το Κίνητρο σε έγκλημα προδοσίας και τον Πρωθυπουργό σε Προδότη; Η παρανομία βρίσκεται στο ενδεχόμενο αυτή η —εκ των υστέρων και άρα αποδεδειγμένα— ολέθρια πολιτική επιλογή να ήταν προσοδοφόρα για τον ίδιο τον Πρωθυπουργό.

Αναζητούμε αυτό, το οποίο αναζητούν πάντα στην εγκληματολογία. Το προσωπικό όφελος. Το υλικό όφελος, το οποίο κάνει χειροπιαστό το Κίνητρο. Το όφελος, το οποίο μετριέται σε δολάρια, σε ευρώ ή σε χρυσό. Εδώ πλέον τίθεται θέμα Δικαιοσύνης. Η βλακεία είναι ανθρώπινο δικαίωμα και είναι δικαίωμα ακόμα και ενός Πρωθυπουργού να είναι βλάκας. Η παράνομη αμοιβή όμως αποκαλύπτει Προδοσία και η Προδοσία δεν είναι ανάμεσα στα ανθρώπινα δικαιώματα. Δουλειά της Δικαιοσύνης δεν είναι να κρίνει τους πολιτικούς για τις πολιτικές τους, ακόμα κι όταν εκ των υστέρων αποδεικνύεται ότι υπάρχουν αρνητικά αποτελέσματα από την άσκησή τους. Δουλειά όμως της Δικαιοσύνης είναι να κρίνει τους πολιτικούς για τις παρανομίες τους. Αν, για παράδειγμα, μια πολιτική, η οποία απέφερε άσχημες ζημιές στον λαό, έφερε προσωπικά κέρδη στους εμπνευστές της πολιτικούς, υπάρχει θέμα για τη δικαιοσύνη.

Με απλά λόγια δηλαδή: Τα "πήρε" ή δεν τα "πήρε" ο Παπανδρέου, για να μας βάλει στο ΔΝΤ; Καλά έκανε και ήθελε να μας βάλει σ’ αυτό, εφόσον αυτή ήταν η πολιτική του άποψη. Ήθελε όμως να μπει η Ελλάδα στο ΔΝΤ επειδή ήταν μειωμένης αντίληψης ή επειδή τα "πήρε"; Αν δε τα "πήρε" και το έκανε για λόγους βλακείας, το Κίνητρο δεν αποκαλύπτει τίποτε. Το θέμα παραμένει στην αρχική του βάση, παραμένοντας καθαρά πολιτικό ζήτημα και δεν αφορά τη Δικαιοσύνη. Η καταστροφική ένταξή μας στο ΔΝΤ είναι προϊόν βλακείας και αφορά τους πολίτες, οι οποίοι έβαλαν έναν ηλίθιο να τους κυβερνά. Αν όμως τα "πήρε", υπάρχει έγκλημα και αφορά τη Δικαιοσύνη.

Γιατί αναζητούμε σ' αυτήν την πολιτική το οικονομικό όφελος; Γιατί η είσοδός μας στο ΔΝΤ δεν είναι μια απλή πολιτική. Δεν είναι μια πολιτική του τύπου: …να δοθεί ή να μην δοθεί ένα οικογενειακό επίδομα. Δεν είναι μια πολιτική του τύπου: …να νομιμοποιηθούν αυθαίρετα ή δικαιώματα πολυτέκνων σε τρίτεκνους. Η είσοδός μας στο ΔΝΤ στην πραγματικότητα είναι μια αλλαγή τύπου δανείου. Είναι μια μετατροπή ευνοϊκού δανείου σε δυσμενές. Τέτοιες αλλαγές προς το δυσμενέστερο ενδιαφέρουν τις τράπεζες και γι' αυτό τις χρηματοδοτούν. Χρηματοδοτούν όποιον τις κάνει, είτε είναι ιδιοκτήτης είτε διαχειριστής κεφαλαίων. Τις χρηματοδοτούν οι εμπορικές τράπεζες και είναι βέβαιον ότι θα τις χρηματοδοτούν και οι τοκογλύφοι και άρα και οι δανειστές μας.

Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Η είσοδός μας στο ΔΝΤ δημιουργεί νόμιμη προμήθεια γι' αυτόν που θα την κάνει. Τεράστια νόμιμη προμήθεια, εφόσον το ποσό είναι τεράστιο. Το ελάχιστο να πάρει κάποιος —για τη μετατροπή 250 δις "χαλαρών" ομολογιακών δανείων σε "σκληρά" ενυπόθηκα—, αυτό θα είναι μερικά δις. Αν δεν τα πάρει, θα είναι κορόιδο, εφόσον προβλέπονται. Είναι κορόιδο ο Παπανδρέου; Μήπως γι' αυτό βιαζόταν να μας βάλει στο ΔΝΤ; Μήπως γι' αυτό αναζητούσε την πανάκριβη "βενζίνη" των μαυραγοριτών και δεν "φούλαρε" με τη φθηνή "βενζίνη" της αγοράς; Μήπως εξ’ αρχής αναζητούσε το "μπαξίσι" των μαυραγοριτών; Μήπως γι' αυτό το πλούσιο "μπαξίσι" ήθελε να γίνει πάση θυσία —ακόμα και με ψέματα— Πρωθυπουργός; Μήπως "έβλεπε" μελλοντική κρίση δανεισμού και ήθελε να είναι αυτός, εκείνος ο οποίος θα έπαιρνε την προμήθεια από την αλλαγή των όρων δανεισμού; Μήπως "βοήθησε" μόνος του την επιβεβαίωση αυτού που "έβλεπε"; Μήπως, επειδή αργούσε λίγο η "πρόβλεψή" του, την επιτάχυνε με την εξουσία του;

Αυτό δεν δίνει μια λογική εξήγηση για τον λόγο για τον οποίον δεν δανειζόταν επί μήνες, φέρνοντας την ελληνική οικονομία στην "αγκαλιά" του ΔΝΤ; Μήπως γι' αυτό έπαιζε τα παιχνίδια του με την Τράπεζα της Ελλάδας και τους τοκοκλύφους; …Να "φάει" γρήγορα η ελληνική οικονομία τα αποθέματά της, για να "πεινάσει" απότομα; Έκανε συνειδητά λάθη ως Πρωθυπουργός, γιατί έβλεπε προσωπικά οικονομικά κέρδη από τα λάθη αυτά; Έγινε δισεκατομμυριούχος ο Γιωργάκης με το ξεπούλημα της χώρας; Έγινε συνάδελφος του Μουμπάρακ, του Αλί και του Καντάφι; Θα δούμε τα παιδιά του και τα αδέρφια του στις μελλοντικές λίστες του Forbes; Μήπως γι' αυτόν τον στόχο τα έδωσε "όλα" στις εκλογές και τις "έκλεψε", λέγοντας ότι "…λεφτά υπάρχουν", την ίδια ώρα που έκανε μυστικές συζητήσεις με το ΔΝΤ; Πώς εξηγείται ότι την ίδια ώρα, που ακόμα μοίραζε επιδόματα αλληλεγγύης και αυξήσεις μισθών, συζητούσε και με τους τοκογλύφους;

Μετά τις δηλώσεις του Στρος Καν, έπρεπε η Δικαιοσύνη να "κινηθεί". Έπρεπε η Δικαιοσύνη να δει αν το Κίνητρο, που αποκάλυπτε ο Στρος Καν, είχε "μετάφραση" σε υλικό προσωπικό κέρδος για τον Παπανδρέου. Ως εκ τούτου έπρεπε ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου να καλέσει τον Παπανδρέου και να του ζητήσει —για λόγους προστασίας των εθνικών συμφερόντων και εφησυχασμού της κοινής γνώμης— να του παραδώσει όλους του τους τραπεζικούς λογαριασμούς …Χωρίς καν να τεθεί θέμα δήθεν "ποινικοποίησης" της πολιτικής ζωής …Για την τιμή της Δικαιοσύνης, την κοινωνική ειρήνη και στο όνομα των εθνικών συμφερόντων. Δεν χρειαζόταν καν να τον ρωτήσει για την πολιτική ουσία της επιλογής του ν’ αναζητήσει τη "βοήθεια" του ΔΝΤ. Πρωθυπουργός είναι και μπορεί να έχει τις δικές του πολιτικές απόψεις. Ο λαός τον ψηφίζει και ο λαός τον κρίνει γι’ αυτές τις επιλογές. Αυτά όλα είναι πολιτικά ζητήματα και δεν αποτελούν αρμοδιότητα της Δικαιοσύνης. Δεν χρειαζόταν καν να καλέσει τον Στρος Καν να επιβεβαιώσει τους ισχυρισμούς του.

Όλα αυτά ανήκουν στη σφαίρα των πολιτικών αναλύσεων. Τη Δικαιοσύνη όλα αυτά δεν την ενδιαφέρουν. Την ενδιαφέρει όμως, με "αφορμή" μια δημόσια δήλωση ενός ξένου αξιωματούχου, να ελέγξει έναν Έλληνα αξιωματούχο. Να ελέγξει τον αξιωματούχο, όπως προβλέπεται πάντα για τη "γυναίκα του Καίσαρα". Από έναν τέτοιο έλεγχο δεν εξαιρείται ο Πρωθυπουργός. Αν ήταν "καθαρός" ο Παπανδρέου, δεν θα είχε λόγο ν’ αρνηθεί τον έλεγχο. Ίσα-ίσα που θα έτρεχε στη Δικαιοσύνη να το "επιβεβαιώσει". Έπρεπε λοιπόν να κληθεί και να παραδώσει όλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς του στη δικαιοσύνη. Όλους τους λογαριασμούς, οι οποίοι ερευνώνται σ’ αυτές τις υποθέσεις και άρα των συγγενών και των "παρένθετων" προσώπων …Τους λογαριασμούς της "μανούλας", αλλά και του "συγγραφέα" Νικολάκη.

Την ίδια ώρα και ο ίδιος εισαγγελέας θα έπρεπε να διατάξει αυτήν τη φορά —εφόσον δεν υπήρχε ο "σκόπελος" των πολιτικών αρμοδιοτήτων και ασυλιών— τη διερεύνηση των ευθυνών της Τράπεζας της Ελλάδας στην κρίση δανεισμού. Να έκανε κλήτευση στον άχρηστο Διοικητή της —των 600.000 ευρώ ετησίως— να του εξηγήσει πώς και γιατί βρεθήκαμε σ’ αυτήν τη δεινή οικονομική θέση. Να του εξηγήσει πώς βρεθήκαμε σε ΚΡΙΣΗ ΔΑΝΕΙΣΜΟΥ. Από εκεί και πέρα ο Εισαγγελέας να κάνει τη δουλειά του. Να γίνει μια διερεύνηση των ευθυνών Προβόπουλου για το "γκρέμισμα" των αξιών των ομολογιακών τίτλων του ελληνικού κράτους. Να εντοπίσει η δικαστική εξουσία όλους τους υπεύθυνους αυτού του εθνικού εγκλήματος. Να εντοπίσει όλους όσους θησαύριζαν από τον εξευτελισμό των ομολόγων εκείνες τις ύποπτες μέρες με αγορές του "αέρα". Να ανοίξει τους προσωπικούς τους τραπεζικούς λογαριασμούς και μαζί μ’ αυτούς και τους "δρόμους" για τη φυλακή.

Αυτό θα γινόταν σε μια ευνομούμενη Πολιτεία, η οποία βρίσκεται υπό κίνδυνο. Μια Πολιτεία, η οποία είναι υποχρεωμένη να γνωρίζει την ποιότητα των πολιτικών που την κυβερνάνε και την αξιοπιστία των υπαλλήλων, οι οποίοι διαχειρίζονται τα οικονομικά της. Μια Πολιτεία, η οποία πρέπει να γνωρίζει πάντα αν "πίσω" από ένα ύποπτο πολιτικό Κίνητρο υπάρχει και οικονομικό Κίνητρο. Μια Πολιτεία, η οποία πρέπει να γνωρίζει αν το "λάθος" ενός πολιτικού ηγέτη είναι "τζάμπα" ή αν τυγχάνει χρηματοδότησης ξένων.

Ο Παπανδρέου ας γνωρίζει ότι δεν θα τον ευνοούν για πάντα τα πράγματα. Έπρεπε να είναι πιο προσεκτικός. Δεν θα ελέγχει για πάντα την εξουσία και ούτε η ελληνική δικαστική εξουσία θα είναι για πάντα τόσο διεφθαρμένη και τόσο "κοιμισμένη" όσο είναι σήμερα. Τα πράγματα αλλάζουν. Σε κάποια στιγμή οι διεφθαρμένοι "Ζαγοριανοί", που την διευθύνουν, θα τιμωρηθούν και στις θέσεις τους θα καθίσουν οι άριστοι και οι άξιοι. Η προδοσία, η διαφθορά, αλλά και το μαύρο χρήμα δεν "παραγράφονται" ποτέ. Είναι θέμα χρόνου ν’ αλλάξουν τα δεδομένα. Το χρήμα αφήνει ανεξίτηλα ίχνη και μπορείς πάντα να το "ακολουθήσεις". Όπου και να πάει ο Παπανδρέου, όποια θέση και να του δώσουν τα αφεντικά του, θα κινδυνεύει. Θα κινδυνεύει, γιατί ο κόσμος έγινε μικρός. Πόσο μικρός; Ας ρωτήσει τον "σύντροφο" Μουμπάρακ, για να του πει. Αν αλλάξουν τα πράγματα —που είναι βέβαιον ότι θ’ αλλάξουν— θα εκδοθεί εις βάρος του διεθνές ένταλμα σύλληψης και δεν θα έχει πού να κρυφτεί.

Ας μην ελπίζει στα "παχιά" λόγια των αφεντικών του. Αυτοί θα κάνουν ό,τι έκαναν πάντα. Θα τον χρησιμοποιήσουν για όσο διάστημα θα τους είναι χρήσιμος και μετά θα τον πετάξουν στα σκουπίδια σαν στυμμένη λεμονοκόπουπα. Ας μην ελπίζει ο Bravo Giorgo για την ασφάλειά του ούτε στα διεθνή αξιώματα, τα οποία μπορεί να καταλάβει, ούτε στα μεγάλα χρηματικά ποσά, τα οποία μπορεί να συμπεριλάβει στην προσωπική του περιουσία. Ο κόσμος, όπως είπαμε, έχει γίνει πολύ μικρός και επικίνδυνος για τους εγκληματίες …όποια κι αν είναι η "ασπίδα" τους. Καμία θέση και κανένας πλούτος δεν μπορεί να προστατεύσει πλέον κανέναν.

Ο Κούρτ Βαλτχάιμ ήταν Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, όταν η αυστριακή δικαιοσύνη κινήθηκε εναντίον του και μέσα σε μια νύχτα τον "εξαφάνισε" ως διεθνή παράγοντα. Το ίδιο αφορά και τον πλούτο. Όσα και να έχει κερδίσει ο Giorgo από τη "σφαγή" της Ελλάδας, δεν συγκρίνονται με τα δεκάδες δισεκατομμύρια του Μουμπάρακ ή με τους τόνους χρυσού του Μπεν Αλή. Τίποτε όμως δεν κατάφεραν αυτοί οι δύο με τα χρήματα αυτά, γιατί ο κόσμος είναι "αφιλόξενος" για τους εγκληματίες. Κανένας δεν βρέθηκε να τους "φιλοξενήσει", γιατί πουθενά δεν μπορείς να ξεφύγεις πλέον από τον νόμο. Στην ενιαία Νέα Τάξη αρκεί πλέον ένα διεθνές ένταλμα σύλληψης και θα "τρέχεις" σαν τον μακαρίτη τον Πινοσέτ ή τον Κίσινγκερ. Αυτοί όμως "αποκλείστηκαν" στις πατρίδες τους, ενώ ο Γιωργάκης κινδυνεύει από την πατρίδα του.

Τι θα κάνει; Θα μιμηθεί τους Μουμπάρακ και τους Αλή, για να βρει "καταφύγιο"; Αυτοί ήταν τυχεροί, γιατί ήταν Άραβες και κατέφυγαν σε μια Σαουδική Αραβία, η οποία δεν σέβεται τον Διεθνή Νόμο. Αυτός τι θα κάνει; Θα ζητήσει "ασφάλεια" στην Αραβία; Ασφάλεια ανάμεσα σε Άραβες ο Γιώργος ο Εβραίος; Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Καθόλου δεν γίνονται. Τι άλλο του απομένει; Να ζητήσει "ασφάλεια" στο Ισραήλ; Γιατί να του δώσουν; Για να κάψει όλους τους Εβραίους του τοκογλυφικού κυκλώματος; Να αποδείξει το Ισραήλ με τη στάση του πως όλα τα κράτη πέφτουν θύματα της ίδιας εβραϊκής συμμορίας; …Της συμμορίας του Μπενράνκε, του Τρισέ, του Άκερμαν, του Στρος Καν, του Γκρίνσπαν, του Μπάφετ, του Σόρος, του Μπλανκφέιν και των άλλων "παιδιών"; Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Δεν μπορεί να ταυτιστεί το Ισραήλ με έναν Εβραίο, που η "σωτηρία" του απειλεί την ασφάλεια όλων των άλλων.

Απλά θέλει λίγο χρόνο ο Γιώργος, για να το καταλάβει. Λογικό είναι αυτό, εφόσον η δυνατότητα αντίληψης δεν είναι δα και το πιο δυνατό του "σημείο". Θα τρέχει με το κολάν και όλοι θα θέλουν να τον "πηδήξουν". Θα τρέχει μαζί με τους Βαλιανάτους και τους Πεταλωτήδες για να σωθούν και όχι ...για να βρουν τη γυναίκα του Πεταλωτή …όπως θα έλεγε και ο Χίος.

ΥΓ.

Ο προδότης Πρωθυπουργός έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο αθλιότητας. Εν μέσω μιας τεράστιας οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, την οποία προκάλεσε ο ίδιος και που μαστίζει αυτήν τη στιγμή την Ελλάδα, συνεχίζει και δημιουργεί προβλήματα εις βάρος της. Μιλάμε για κανονικό ανθέλληνα γενίτσαρο, που όμοιό του δεν βρίσκεις τους τελευταίους αιώνες. Τελευταίο επίτευγμά του ήταν η άνευ λόγου και αιτίας επίσκεψή του στη Θράκη, για να "υποσχεθεί" τους "Τούρκους" της Θράκης δικαιώματα εθνικής μειονότητας. Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας "αναγνώρισε" με την αθλιότητά του ως επίσημη γλώσσα του ελληνικού κράτους και την τουρκική. Αυτό, το οποίο δεν έκανε ποτέ κανένας Έλληνας Πρωθυπουργός και δεν διεκδίκησε ποτέ ούτε η ίδια η Άγκυρα, το έκανε ο "large" Παπανδρέου …Το κουτορνίθι της Μαργαρίτας. Αυτό είναι πέρα για πέρα αντισυνταγματικό και εννοείται ότι μπορεί να προσβληθεί στα ανώτατα δικαστήρια.

Το μόνο καλό, που έκανε ο Πρωθυπουργός στη Θράκη, ήταν η αποκάλυψη της πραγματικότητας, η οποία μέχρι τώρα κρυβόταν πολύ καλά. Με τις Καλλικρατικές Περιφερειακές Εκλογές αποδείχθηκε ότι στη Θράκη τα πράγματα δεν είναι όπως τα παρουσιάζουν οι προδότες, οι ΜΚΟ και βέβαια το Προξενείο της Τουρκίας. "Μετρήθηκαν" οι "Τούρκοι" και δυστυχώς γι’ αυτούς και τους προστάτες τους βρέθηκαν ελάχιστοι. Τίποτε δεν αντιπροσωπεύουν. Το ασαφές, το οποίο μέχρι τώρα τους επέτρεπε να οικειοποιούνται τη θρησκευτική μειονότητα στο σύνολό της, αυτήν τη στιγμή δεν υφίσταται. Στις τελευταίες περιφερειακές εκλογές διαχωρίστηκαν οι μουσουλμάνοι Έλληνες της "Συνθήκης της Λοζάννης" από τους μουσουλμάνους "Τούρκους" της "Συνθήκης του Παρά" τύπου Ντεντέ. Για άλλη μια φορά το δίκιο και η αλήθεια διέλυσαν τους φόβους της άγνοιας και των πρακτορικών μεθοδεύσεων. Ελάχιστοι είναι οι "Τούρκοι" και οι ελληνικές υποχωρήσεις απλά δεν έχουν "υποκείμενο" για να τις εκμεταλλευτεί.

Το ναυάγιο της συνάντησης με την Μέρκελ επιδεινώνει το κυβερνητικό κώμα...

Το ναυάγιο της συνάντησης με την Μέρκελ επιδεινώνει το κυβερνητικό κώμα...

...
.

Το ναυάγιο της συνάντησης με την Μέρκελ επιδεινώνει το κυβερνητικό κώμα

Δεν ξέρουμε αν στην Αθήνα περίμεναν από τη Μέρκελ να ανακοινώσει το σχέδιο διάσωσης και να βγουν στην Ομόνοια να πανηγυρίσουν (όπως κάνει ο… ΠΑΟ όταν παίρνει κάπου – κάπου κανένα τίτλο), αλλά μάλλον θα έχουν απογοητευθεί σφόδρα από τα αποτελέσματα της συνάντησης. Όλες αυτές τις ημέρες οι παπαγάλοι της ενημέρωσης μας έλεγαν πόσο κρίσιμη είναι η συνάντηση και πόσα συμπεράσματα μπορούν να βγουν από αυτή. Και πράγματι, όλοι περιμέναμε καρφωμένοι στην τηλεόραση να...ακούσουμε αν η Μέρκελ θα μας σώσει κι όταν άρχισε να μιλά περί ανέμων και υδάτων, κάπως ξινίσαμε. Για φανταστείτε ορισμένους στην κυβέρνηση που νόμιζαν ότι σήμερα θα γραφτεί μια ακόμη ημέρα στην ένδοξη ιστορία ή υστερία του νεοπαπανδρεϊσμού. Θα απογοητεύτηκαν σφόδρα.

Οι πληροφορίες από την κυβέρνηση κάνουν λόγο για βαριά συννεφιά, για πολύ άσχημο κλίμα καθώς πολλοί ήταν εκείνοι που πόνταραν σε μια καλή κουβέντα, σε ένα αχνό σχέδιο από τη Μέρκελ, για να το χρησιμοποιήσουν και επικοινωνιακά. Για σκεφτείτε τι θα βγουν να πουν από αύριο οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που δε θα έχουν στα χέρια τους τίποτε χειροπιαστό. Αν κάποιοι χαρακτηρίζουν μέτρια τα αποτελέσματα της συνάντησης εμείς δεν έχουμε κανένα πρόβλημα να πούμε ότι δυστυχώς ήταν ναυάγιο. Και αυτό το άσχημο κλίμα καλείται από την τετάρτη να διαχειριστεί ο κ. Παπανδρέου την ίδια στιγμή που τα συνδικάτα επιχειρούν να βγάλουν τον κόσμο στο δρόμο με τη γενική απεργία.

Στην Αθήνα ήλπιζαν ότι η Γερμανία θα δώσει δυνατές εγγυήσεις ότι θα βοηθήσει την Ελλάδα, όμως πήρε μόνο γενικόλογες υποσχέσεις και μετάθεση των τελικών αποφάσεων για το μέλλον.

Δυστυχώς για τη χώρα, η μια μετά την άλλη οι λύσεις χάνονται οι καθυστερούν. Χάθηκε το ευρωομόλογο, δεν γίνεται καμιά αναφορά στην επιμήκυνση, δεν λαμβάνεται καμιά απόφαση για την επαναγορά ομολόγων.

Τα βλέπει όλα αυτά η κυβέρνηση και έχει πέσει σε κώμα. Σκέφτεται πώς θα πάει η κατάσταση με τη λαϊκή δυσαρέσκεια να διογκώνεται και να μην υπάρχει διέξοδος. Από την άλλη, οι ξένοι πιέζουν διαρκώς με δημοσιεύματα και δηλώσεις για χρεοκοπία και ακόμη και παραδοσιακοί σύμμαχοί μας όπως η ΕΚΤ μας αδειάζουν βγάζοντας εκθέσεις που ταυτίζονται με τη σκληρή γραμμή των Γερμανών γερακιών (Buba, Βέμπερ κ.λπ.).

Όλη αυτή η κατάσταση έχει προκαλέσει τεράστια προβλήματα στην κυβέρνηση και μετά το ναυάγιο του Βερολίνου θα ενταθούν και οι εσωκομματικές πιέσεις. Ήδη κάποιοι έχουν αρχίσει και φωνάζουν πιο είναι το «σχέδιο Β» για την Ελλάδα σε περίπτωση που δεν τρέξει το ευρωπαϊκό πρόγραμμα στήριξης. Υπάρχει τέτοιο ή πάμε κατευθείαν στη χρεοκοπία και την έξοδο από το ευρώ;

Η τοποθέτηση του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, Γιώργου Προβόπουλου, χθες, στη Βουλή, ήταν κάτι παραπάνω από ενδεικτική του κλίματος. Ο κ. Προβόπουλος προειδοποίησε ότι αναδιάρθρωση χρέους θα σημάνει μειώσεις συντάξεων διότι θα "κουρευτούν" ομόλογα 75 δισ που έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους τράπεζες και ασφαλιστικά ταμεία. Μήπως μας προετοιμάζουν για το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου;

Επίσης, πόσο τυχαίες ήταν οι δηλώσεις του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Θ. Πάγκαλου ο οποίος προανήγγειλε την αποχώρησή του από το πολιτικό σκηνικό; Μιλώντας σε εκδήλωση της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος ο Θόδωρος Πάγκαλος είπε: «δεν θα ήθελα να αναλάβω υπουργός Οικονομικών και να βάζω φόρους, τώρα, στο τέλος της ζωής μου».

Όλα αυτά δείχνουν ένα κόμμα και μια κυβέρνηση σε πλήρες αδιέξοδο. Δεν ξέρει πώς να πορευτεί και τι να περιμένει. Τα deals που σχεδίαζε στις τράπεζες προς το παρόν δεν της βγαίνουν, η Μέρκελ κρατάει άμυνα και δεν μας αφήνει περιθώρια ελπίδας, τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα δεν συναινούν σε νέα επώδυνα μέτρα, και πώς άλλωστε να το κάνουν, συνένοχοι δεν μπορούν να γίνουν. Ίσως ο κ. Παπανδρέου έχει τώρα μπροστά του τρεις λύσεις:

1. Η πρώτη είναι να ζητήσει από τα κόμματα, και ιδίως από τον κ. Σαμαρά να συναινέσει σε μια πορεία που οδηγεί προς την χειροτέρευση της οικονομικής ζωής του κάθε πολίτη. Που οδηγεί σε συνθήκες ανέχειας, ανεργίας, διάλυσης του κοινωνικού ιστού. Θα ήταν τρελός να το δεχθεί αυτό οποιοσδήποτε.

2. Η δεύτερη είναι ο ανασχηματισμός ώστε να δείξει νέο ξεκίνημα η κυβέρνηση. Είναι όμως, η αλλαγή προσώπων και θέσεων η διέξοδος ή λειτουργεί μόνο επικοινωνιακά και αποπροσανατολιστικά; Μήπως η κυβέρνηση έτσι θα θελήσει να κερδίσει χρόνο; Μάλλον το χαρτί του ανασχηματισμού είναι καμένο από την ίδια την οικονομική κατάσταση και την αδιέξοδη πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση.

3. Η τρίτη λύση είναι οι εκλογές. Κανείς στην κυβέρνηση δεν τις ξεχνά καθώς τα αδιέξοδα μόνο με προσφυγή στις κάλπες λύνονται. Προσωρινά πάντα. Ωστόσο, θα εντείνονται όλο και περισσότερο οι φήμες για πρόωρες εκλογές όσο δεν υπάρχουν σαφείς και σίγουρες λύσεις στο ελληνικό πρόβλημα.

από το antinews

Ποιοι μας κυβερνάνε είπαμε;;; Για μαντέψτε...

http://www.youtube.com/watch?v=JXt1cayx0hs

Απεργία των δημοσιογράφων;;; Καλύτερα...

http://www.livestream.com/stopcarteltvgr

Οι πολίτες τραγουδούν: "Σώπα όπου νά 'ναι θα σημάνουν οι καμπάνες"

Απίστευτο! Κάνουν αποπνικτική την ατμόσφαιρα για να φύγει ο κόσμος, ο οποίος μένει στο Σύνταγμα...

Αυτή τη στιγμή ο κόσμος κάθεται ειρηνικά στην πλατεία Συντάγματος και δεν απομακρύνεται.

Παρ' όλα αυτά, πέφτουν συνεχώς δακρυγόνα, προκειμένου να κάνουν την ατμόσφαιρα αποπνικτική και να αναγκάσουν τους πολίτες να αποχωρήσουν.

Σποραδικά ακούγονται συνθήματα, όπως αυτό το γνωστό για τη Βουλή ή το άλλο που φώναζαν οι φοιτήτριες της Γερμανίας για το ΠΑΣΟΚ.

Το καθεστώς είναι τρομοκρατημένο, στην ιδέα και μόνο ότι μπορεί να μείνει ο κόσμος μόνιμα στην πλατεία Συντάγματος, όπως έγινε στην πλατεία Ταχρίρ (Ελευθερίας) της Αιγύπτου.

Η ατμόσφαιρα έχει ήδη γίνει πολύ αποπνικτική και ο κόσμος βήχει, φτερνίζεται και δακρύζει συνεχώς.

Παρ' όλα αυτά πολλοί πολίτες τραγουδούν, όπως το «σώπα όπου να ΄ναι θα σημάνουν οι καμπάνες» κ.λ.π.

Ταυτόχρονα με ντουντούκες καλούν το λαό να έρθει στο Σύνταγμα.

Εμείς προβλέπουμε πως αν αυτό το ειρηνικό πλήθος παραμείνει εκεί, παρά τη λυσσαλέα αντίδραση του καθεστώτος, πολύ γρήγορα θα αρχίσει να αυξάνεται.

Δεν ξέρουμε αν αυτή θα είναι η ημέρα κατάρρευσης του σάπιου και διεφθαρμένου καθεστώτος.

Πάντως είναι σίγουρα η αρχή.

Τα γεγονότα μπαίνουν πλέον στην ιστορική τους ευθεία...

http://hassapis-peter.blogspot.com/2011/02/blog-post_2948.html